Wat ik versta onder coachen
Coachen is voor mij: de coachee uitdagen en ondersteunen om zijn eigen doelen te formuleren en te realiseren. Als coach stel ik vragen die de coachee helpen in zijn ontwikkelingsproces. Vanuit een afstandelijke betrokkenheid geef ik feedback op wat ik zie, hoor en voel. Interpretatie en oordeel laat ik over aan de coachee.

Ik ga ervan uit dat de coachee zelf in staat is zijn probleem aan te pakken op de manier die het best bij hem past. Ik ben zeer terughoudend in het doen van suggesties: die doe ik alleen indien de coachee mij daartoe uitdrukkelijk uitnodigt. Ik geef geen adviezen - daarvoor verwijs ik naar een counselor of adviseur. Mijn werkterrein is het heden en de toekomst - voor verkenning en verwerking van het verleden verwijs ik naar een therapeut.

In het coachproces help ik de coachee om bewustzijn te genereren met betrekking tot zijn probleem, mogelijke oplossingen te bedenken, een keuze te maken voor een bepaalde oplossing, en verantwoordelijkheid te nemen voor zijn keuze. De coachee blijft altijd zelf verantwoordelijk voor de keuze die hij maakt.

NB Waar naar de coachee wordt verwezen met "hij" , "hem" en "zijn", bedoel ik tevens "zij" en "haar".

Wat dit betekent voor mijn werkwijze met (hoog)begaafde kinderen en hun ouders
Mijn coachende werkwijze betekent dat de kinderen en ouders zelf werken aan hun ontwikkeling: ze bepalen zelf hun eigen doelen, ontwerpen zelf hun plan van aanpak en evalueren zelf wat ze bereikt hebben. Dit komt tegemoet aan de behoefte van (hoog)begaafde kinderen om serieus genomen te worden, hun behoefte aan autonomie, aan zélf te kiezen wát ze gaan doen, hoe, waar, wanneer en met wie, en aan het bereiken van persoonlijke doelen. Het kind is uitgangspunt, de ouders geven ondersteuning op de manier die het kind aangeeft, en vullen aan vanuit hun eigen visie.

Gedurende het proces geef ik informatie die relevant is voor het onderwerp (hoog)begaafd onderpresteren. Aan deze informatie koppel ik vragen en opdrachten. De verwerking van deze vragen en opdrachten verruimt het handelingsrepertoire van ouders en kinderen, en daarmee hun mogelijkheden om onderpresteergedrag te veranderen in presteergedrag.